<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdf:RDF 
 xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
 xmlns="http://purl.org/rss/1.0/"
 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
 xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/"
>
  <channel rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner">
    <title>Témoigner. Entre histoire et mémoire</title>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner</link>
    <description>Revue pluridisciplinaire sur les camps nazis, génocides, violences de masse et enjeux de mémoire et d’histoire / Journal on the Nazi camps and genocides, mass violence and the issues arising from their history and commemoration</description>        
    <items>    
      <rdf:Seq>      
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14188" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14173" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14408" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14289" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14274" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14257" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14252" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14251" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14243" />
        <rdf:li resource="http://journals.openedition.org/temoigner/14232" />
              </rdf:Seq>  </items>  </channel>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14188">
    <title>José-Alain Fralon. “Aristides de Sousa Mendes. Le Juste de Bordeaux”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration">José-Alain Fralon. <em>Aristides de Sousa Mendes</em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14188/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C000005DA5105AAE33993C90F.jpg" /></p>
      <p class="texte">Les nombreux Portugais qui vivent en Belgique se souviennent sans doute, les plus âgés en tout cas, que leur pays d’origine a connu, pendant une quarantaine d’années, une longue dictature qui s’est terminée, en 1974, par la révolution dite « des œillets ». Mais combien d’entre eux savent que le dictateur qui dirigeait leur pays d’une main de fer n’a jamais pardonné à un homme, consul de son état, de lui avoir désobéi et d’avoir sauvé, par cette désobéissance, des milliers de vies humaines ?</p>
      <p class="texte">Ce livre de José-Alain Fralon, réédité 26 ans après sa première publication, raconte l’histoire de cette heureuse infraction. Et il nous la raconte en suivant parallèlement le destin de ce « Juste de Bordeaux » (sous-titre de l’ouvrage), Aristides de Sousa Mendes, et du tyran de Lisbonne, António de Oliveira Salazar, nés à quatre années d’intervalle (Salazar était le plus jeune) et à une vingtaine de kilomètres l’un de l’autre, dans la même région du Por...</p>]]></description> 
    <dc:creator>Jean-Pierre Pisetta</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14188</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14173">
    <title>Julian Jackson. “Le Procès Pétain. Vichy face à ses juges”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration">Julian Jackson. <em>Le Procès Pétain</em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14173/img-1-small200.jpg" alt="Image 10000000000005C40000061F1C99549B20E576A3.jpg" /></p>
      <p class="texte">Sur la couverture, l’homme est avachi dans un fauteuil en cuir, flottant dans son large uniforme décoré seulement des sept étoiles sur sa manche apparente et de la médaille militaire, la main gauche tendue sur la table nue devant lui à la recherche d’un vague appui, les traits du visage tirés, le regard perdu ; l’arrière-plan de l’étroite salle d’audience de la première chambre du palais de Justice de Paris, habituellement bondée sur les clichés connus du procès, est vide. Le maréchal Pétain, photographié ici par Maurice Zalewski, juste revenu d’un reportage dans le sud de l’Allemagne au printemps avec des clichés de camps de concentration, semble émerger du fond des « années noires ».</p>
      <p class="texte">Le 23 juillet 1951, lorsque Georges Pompidou vient annoncer au général de Gaulle que « Pétain est mort » dans sa prison de la citadelle de la Pierre-levée sur l’île d’Yeu, en indiquant que « c’est une affaire liquidée », le général confirme et le corrige : « Non, c’est u...</p>]]></description> 
    <dc:creator>Willy Coutin</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14173</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14408">
    <title>Niet te missen</title>
    <description><![CDATA[
      <h1 class="texte">Roadtrip naar Auschwitz. Zijn we niks vergeten? </h1>
      <p class="paragraphesansretrait"><span xml:lang="de" lang="de">Rutten, Evelien, </span><em><span xml:lang="de" lang="de">Roadtrip naar Auschwitz. </span></em><em><span xml:lang="nl" lang="nl">Zijn we niks vergeten?</span></em><span xml:lang="nl" lang="nl"> Kalmthout: Pelckmans, 2024, 224 p. </span></p>
      <p class="titreillustration"><span xml:lang="nl" lang="nl">Evelien Rutten, </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">Roadtrip naar Auschwitz</span></em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14408/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C000005A12096B8405C5A6065.jpg" /></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Na het overlijden van haar moeder maakt Evelien Rutten in de winter van 2004 een bedevaartstocht naar Auschwitz-Birkenau. </span>Ze ziet voor het eerst de plek waar haar Poolse grootmoeder oog in oog stond met nazidokter Josef Mengele. De keuze die in 1943 werd gemaakt, bepaalde het voortbestaan van een hele stamboom. In de ijzige kou belooft Evelien plechtig aan haar overleden moeder en grootmoeder dat ze hier ooit terug zal komen als ze zelf een dochter heeft. Als Hera in 2010 wordt geboren, begint het aftellen. <span xml:lang="nl" lang="nl">In 2023 heeft het wachten lang genoeg geduurd en is het tijd voor een roadtrip: Hera krijgt de geschiedenisles van haar leven.</span></p>
      <p class="texte">Drie generaties gaan samen op pad: journalist Evelien Rutten, haar tienerdochter en de twee zussen van haar moeder. Ze bezoeken alle plekken in Duitsland, Polen en Oostenr...</p>]]></description>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14408</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14289">
    <title>À lire</title>
    <description><![CDATA[
      <h1 class="texte">Le monde nazi : 1919‑1945 </h1>
      <p class="paragraphesansretrait">Johann Chapoutot, Christian Ingrao, Nicolas Patin (dir.), <em>Le monde nazi : 1919‑1945</em>, Paris, Tallandier, 2024, 640 p. </p>
      <p class="titreillustration">Johann Chapoutot, Christian Ingrao, Nicolas Patin (dir.), <em>Le monde nazi : 1919‑1945</em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14289/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C0000057EC43F2B409BD16C34.jpg" /></p>
      <p class="texte">Le 30 janvier 1933, Adolf Hitler est nommé chancelier du Reich. Les nazis avaient développé, depuis 1919 et le traumatisme de la Grande Guerre, une vision du monde qui n’avait d’original que sa cohérence raciste et son élan utopique. Ils surent exploiter le contexte d’une crise majeure, celle de 1929, pour subjuguer les consciences et accéder au pouvoir. Le pouvoir leur fut donné, avec une inconséquence sidérante, par les élites en place qui pensaient que Hitler ne tiendrait que quelques semaines et que ses partisans seraient « domestiqués ». Or les nazis prirent immédiatement le contrôle du pays avant de le conduire à la destruction, réduisant finalement le continent tout entier à un immense charnier. Le monde intérieur nazi, cet imaginaire politique pétri de ...</p>]]></description>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14289</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14274">
    <title>Kolinka, Ginette, et al. “Vaarwel Birkenau”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration"><span xml:lang="nl" lang="nl">Kolinka, Ginette, </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">et al</span></em><span xml:lang="nl" lang="nl">. </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">Vaarwel Birkenau</span></em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14274/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000049D00000522D9243E5B1A62462A.jpg" /></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Ginette Kolinka treedt totaal onverwacht voor het voetlicht wanneer ze in 1996 wordt uitgenodigd door de Shoah Foundation van Steven Spielberg om getuigenis af te leggen van haar tijd in Birkenau, het vernietigingscentrum naast Auschwitz. Tot dan had de vrouw meer dan vijftig jaar gezwegen over haar belevenissen in het kamp, naar eigen zeggen omdat ze niemand wou ‘vervelen’ met haar verhaal. De getuigenis opent een schatkamer aan herinneringen en Kolinka beseft dat als ze wil dat de fouten van het verleden niet opnieuw de kop opsteken, ze hiermee moet doorgaan. Vanaf het jaar 2000 brengt ze dan ook haar verhaal in scholen en aan universiteiten. In datzelfde jaar start ze ook met het begeleiden van schoolreizen naar Auschwitz-Birkenau, waar de leerlingen keer op keer aan haar lippen hangen. </span></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Tijdens haar laatste bezoek aan Birkenau in 2020 zijn ook schrijvers JD Morvan en Victor Matet aanwezig. Hun gefictionaliseerde verslag van dit gebeuren vo...</span></p>]]></description> 
    <dc:creator>Brecht Capiau</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14274</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14257">
    <title>Bauwens, Eric, “De wiegjes van Lebensborn. Seksualiteit, voortplanting en kinderroof in het Derde Rijk”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration"><span xml:lang="nl" lang="nl">Eric Bauwens. </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">De wiegjes van Lebensborn</span></em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14257/img-1-small200.jpg" alt="Image 10000000000005670000059B23E8E4C4AAB01686.jpg" /></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Lebensborn was een SS-organisatie die door Himmler werd opgericht om het geboortecijfer van ‘arische’ baby’s te verhogen, en exploiteerde enkele tientallen kraamklinieken en kindertehuizen in Duitsland en de bezette landen. Himmler was geobsedeerd door geboortecijfers en raszuiverheid en was er net als Hitler van overtuigd dat de loop van de geschiedenis werd bepaald door de strijd tussen verschillende rassen, die over erfelijke, aangeboren eigenschappen zouden beschikken en een verschillende ‘waarde’ zouden hebben. Volgens de nazi’s was het noordse of Germaanse ras het meest waardevol, maar werd dat bedreigd door lage geboortecijfers en de vermenging met andere, ‘inferieure’ rassen. Om die vermeende dreiging te bestrijden, werd direct na de machtsovername een rassenpolitiek geïntroduceerd die uiteindelijk tot de holocaust zou leiden. De SS was de belangrijkste uitvoerder van de beide uitersten van nazi-rassenpolitiek: enerzijds de moord op mil...</span></p>]]></description> 
    <dc:creator>Guus de Vries</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14257</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14252">
    <title>Moorhouse, Roger. “Zijn strijd. Adolf Hitler gevangen in Landsberg, 1924”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration">Roger Moorhouse. <em>Zijn strijd</em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14252/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C0000053117D0BCD853C3B507.jpg" /></p>
      <p class="texte">Op 8 november 1923 – de feiten zijn voldoende bekend - ondernam Adolf Hitler met zo’n 4.000 nazigetrouwen een poging tot staatsgreep in de <em>Bürgerbäukeller</em> in München. De mars die hij de volgende dag organiseerde werd door het geschut van de staatsmacht (2 infanteriebataljons, 3 artilleriebatterijen en 8 gepantserde wagens) tot stilstand gebracht. De nazi’s verloren 16 leden, de politie had 4 doden te betreuren, één omstaander verloor het leven. Hitler vluchtte weg, werd gearresteerd, in de gevangenis van Landsberg opgesloten en berecht. Een sympathiserende rechter bedeelde hem met vijf jaar <em>Festungshaft</em> voor zijn onbezonnen hoogverraad, negen maanden daarvan zou hij uitzitten. Hij maakte handig gebruik van zijn ‘universiteit op staatskosten’ om een half-autobiografisch, half-politiek pamflet te schrijven, waarvan het eerste deel in 1925 onder de titel <em>Mein Kampf</em> werd gepubliceerd. </p>
      <p class="texte">Over die bepalende periode in Hitlers leven schreef de Britse historicus Ro...</p>]]></description> 
    <dc:creator>Fabian Van Samang</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14252</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14251">
    <title>Massart, Rudi en Trigg, Jonathan. “Terug van het Oostfront. Gevangen, gevlucht, gesneuveld”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration"><span xml:lang="nl" lang="nl">Rudi Massart, Jonathan Trigg. </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">Terug van het Oostfront</span></em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14251/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C0000053117D0BCD853C3B507.jpg" /></p>
      <p class="texte">In 2021 publiceerden Rudi Massart en Jonathan Trigg <em>Vlaamse jongens, Duits front. De strijd aan het Oostfront in beeld</em> en met het boek <em>Terug van het Oostfront</em> breien zij daar nu een evenwaardig vervolg aan. Formaat, aantal bladzijden, opmaak, foto’s van prima kwaliteit, alles is identiek. Het feit dat <em>Vlaamse jongens, Duits front</em> een verkoopsucces was, zal voor de uitgever wel een doorslaggevende reden geweest zijn om op dezelfde weg door te gaan. Bij beide auteurs, die elk al een aantal publicaties rond oostfrontstrijders op hun naam hebben, luidt het dat hun vorige verhaal nog niet af was. Want wat gebeurde er met de oostfronters die terugkeerden, of met zij die sneuvelden of in krijgsgevangenenkampen terechtkwamen? </p>
      <p class="texte">Ook nu houden de auteurs hun teksten beknopt en laten vooral de foto’s spreken. <em>Terug van het Oostfront</em> is immers eveneens grotendeels opgevat als een fotoboek, waarbij de ruime verzameling van Luc De Bast en in mind...</p>]]></description> 
    <dc:creator>Johan Strobbe</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14251</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14243">
    <title>Vastenhout, Laurien. “‘Joodse Raden’ in West‑Europa tijdens de Duitse bezetting”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration">Vastenhout, Laurien. ‘Joodse Raden’ in West-Europa tijdens de Duitse bezetting</p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14243/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C0000058F6DF46BDE68408C1B.jpg" /></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Een even geraffineerd als wreed aspect van de Holocaust is dat de nazi’s de Joden zelf inzetten om hun eigen vervolging en vernietiging mogelijk te maken. </span>Dat gebeurde bijvoorbeeld in de vernietigingskampen, waar Joodse gevangenen meehielpen bij de ontvangst en ‘verwerking’ van nieuwe gevangenentransporten. Na de vergassing van de slachtoffers brachten Joodse leden van de <em>Sonderkommandos</em> de lichamen over naar ovens of open vuren om ze te cremeren. De Joodse medewerking aan de logistiek van hun eigen uitroeiing begon al dichter bij huis, in de vorm van de organisatie die in Nederland bekend stond als de Joodse Raad, maar die elders ook andere benamingen kende. ‘Joodse raden’ werden door het nazibestuur overal in door de nazi’s overheerst Europa opgezet als vertegenwoordigend orgaan van Joodse gemeenschappen. Door hun betrokkenheid bij deportaties is er na de oorlog vaak een hard moreel oordeel uitgesproken ...</p>]]></description> 
    <dc:creator>Kevin Prenger</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14243</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://journals.openedition.org/temoigner/14232">
    <title>Semprun, Jorge. “De grote reis”</title>
    <description><![CDATA[
      <p class="titreillustration"><span xml:lang="pt" lang="pt">Jorge Semprun. </span><em><span xml:lang="pt" lang="pt">De grote reis</span></em></p>
      <p class="texte"><img src="docannexe/image/14232/img-1-small200.jpg" alt="Image 100000000000056C000005C3A01A110188DB5300.jpg" /></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Dit voorjaar publiceerde uitgeverij Schokland een nieuwe uitgave van het boek </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">De Grote Reis. </span></em><span xml:lang="nl" lang="nl">Dit boek van de Spaanse verzetsman en voormalige minister van Cultuur Jorge Semprun verscheen voor het eerst in 1963 bij de Franse uitgeverij Gallimard. Al een jaar later kwam een Nederlandse vertaling op de markt. Met de recente nieuwe uitgave is het boek aan zijn achtste Nederlandstalige editie</span><span xml:lang="nl" lang="nl"> </span><span xml:lang="nl" lang="nl">toe. </span></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">Jorge Semprun werd geboren in 1923 in Madrid, in een familie van politici: zijn grootvader bekleedde verschillende ministerposten, zijn vader was een diplomaat. Toen Franco de macht in Spanje overnam, week de familie uit naar Parijs, waar Jorge Semprun filosofie studeerde aan de Sorbonne. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij als lid van het communistische verzet door de Gestapo opgepakt en op transport naar Buchenwald gezet. </span></p>
      <p class="texte"><span xml:lang="nl" lang="nl">In </span><em><span xml:lang="nl" lang="nl">De grote Reis</span></em><span xml:lang="nl" lang="nl"> beschrijft Jorge Semprun de dagen en nachten van zijn deportatie vanuit het Franse Compiègne naar het concentratiekamp Buche...</span></p>]]></description> 
    <dc:creator>Mark De Geest</dc:creator>
    <link>http://journals.openedition.org/temoigner/14232</link>
    <dc:date>2026-04-23</dc:date>
  </item>
</rdf:RDF>